ورود ساخت ناب به Aotearoa
گروه بینالمللی ساخت ناب پژوهشگران و متخصصانی را که تفکر تولید ناب را در طراحی و اجرای ساختمانها و زیرساختها به کار میگیرند گرد هم میآورد. سیودومین همایش سالانه این گروه، IGLC32، از ۱ تا ۶ ژوئیه ۲۰۲۴ در پردیس مرکز شهر AUT برگزار شد و این نخستین بار بود که این مجموعه همایشها در نیوزیلند برگزار میشد. برنامه با روز صنعت در ۱ ژوئیه آغاز شد و پس از آن یک روز کارگاه همراه با بازدید میدانی Gemba، ۳ روز همایش علمی و مدرسه دکتری در ۶ ژوئیه برگزار شد که مدیر آن از دانشگاه آرهوس دانمارک بود. سخنرانان کلیدی پروفسور Glenn Ballard از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی، از بنیانگذاران IGLC، و نماینده Kāinga Ora بودند. انجمن ساخت ناب استرالیا و نیوزیلند میزبان مشترک این همایش بود.
افتتاحیه و اختتامیه همایش فنی
پروفسور غفاریان حسینی در ۳ ژوئیه ۲۰۲۴، پس از روز صنعت و روز کارگاهها، همایش فنی را رسماً افتتاح کرد و سخنرانی اختتامیه همایش را نیز ایراد کرد. هر دو سخنرانی را RG UBE Lab ضبط کرده و در اینجا منتشر شده است؛ از این رو این سخنان به بخشی از سوابق عمومی و ماندگار همایش تبدیل شدهاند و تنها در خاطر حاضران در سالن باقی نماندهاند. سخنرانی افتتاحیه، از سوی میزبان، به جامعه بینالمللی شرکتکننده در نخستین IGLC برگزارشده در نیوزیلند خوشامد گفت؛ سخنرانی اختتامیه نیز از سوی دانشگاه میزبان در واپسین لحظات همایش ایراد شد، یعنی همان هنگامی که ارزیابی میزبان از دستاوردهای همایش بیشترین اهمیت را دارد.
این ۲ سخنرانی آغاز و پایان بخش علمی هفتهای را رقم زدند که در آن پژوهشهای ساخت ناب از سراسر جهان در اوکلند ارائه شد. برای جامعهای علمی که بیش از ۳ دهه است هر سال گرد هم میآید، نخستین گردهمایی در کشوری تازه رویدادی مهم است، و سخنان میزبان در افتتاحیه و اختتامیه تعیین میکند که نهاد میزبان چگونه در یادها بماند. وظیفه پروفسور غفاریان حسینی این بود که AUT را شریکی معتبر و بلندمدت برای جامعه بینالمللی ساخت ناب معرفی کند، نه صرفاً محل برگزاری یک رویداد، و همایش را به صنعت نیوزیلند پیوند دهد که قرار بود ایدههای آن را به کار گیرد.
مدیریت گروه میزبان
پروفسور غفاریان حسینی از ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۶ مدیر گروه مهندسی محیط ساختهشده بود. این گروه در AUT دورههای BE (Hons) در رشته مهندسی معماری و ساخت، کارشناسی ساخت، کارشناسی ارشد مدیریت ساخت، کارشناسی ارشد مدیریت پروژههای مهندسی و کارشناسی ارشد مهندسی را ارائه میکند؛ دورههایی که مهندسان و مدیران ساختی را تربیت میکنند که روشهای ناب را در عمل به کار میبندند. میزبانی IGLC32 این دورهها، کادر آموزشی آنها و دانشجویان دکتریشان را در معرض دید جامعه بینالمللی این حوزه قرار داد و دانشجویان را بهطور مستقیم با کسانی مرتبط کرد که روشهایشان را میآموزند. اعتبار این پیشنهاد میزبانی بر جایگاه گروه استوار بود: پروفسور غفاریان حسینی گرایش مهندسی معماری را در نخستین اعتباربخشی آن از سوی انجمن مهندسی نیوزیلند در سال ۲۰۱۸ هدایت کرده بود، اعتباربخشیای که در سطح بینالمللی ذیل توافقنامه واشنگتن به رسمیت شناخته میشود، و در سال ۲۰۲۱ نیز ریاست کارگروه اعتباربخشی گروه را بر عهده داشت. مدرسه دکتری که پایانبخش این هفته بود نیز با میزبانی که سابقهای قابلتوجه در تربیت دانشجوی دکتری داشت تناسب داشت؛ پروفسور غفاریان حسینی تاکنون استاد راهنمای ۲۱ رساله دکتری دفاعشده بوده و هماکنون راهنمایی ۱۳ دانشجوی دکتری را بر عهده دارد.
این همایش را تیم برگزاری به ریاست دکتر Mani Poshdar و با حضور پروفسور امیرحسین غفاریان حسینی، پروفسور Charles Walker و Janie van Woerden برگزار کرد، و بستری که پروفسور غفاریان حسینی در گروه آموزشی فراهم آورده بود، برگزاری برنامهای بینالمللی و ۶ روزه را ممکن ساخت. از جمله حامیان و مشارکتکنندگان میتوان به Lean Construction ANZ، Argon & Co، McConnell Dowell، Implenia، Beca و مؤسسه خبرگان ساختمان (CIOB) اشاره کرد. IGLC32 همچنین، در کنار SASBE 2024 و GDI 2025، یکی از ۳ همایش بینالمللی بود که پروفسور غفاریان حسینی با مدیریت آنها منابع مالی بروندانشگاهی قابل توجهی برای AUT جذب کرد و جایگاه علمی بینالمللی دانشگاه را ارتقا داد.
استدلال بهرهوری و کاهش کربن
گزارش AUT از این همایش یادآور شد که سهم محیط ساختهشده از انتشار گازهای گلخانهای نیوزیلند بین ۱۵ تا ۲۰ درصد است. روشهای ناب، مدیریت پروژهها را آسانتر میکنند و آنها را ایمنتر، سریعتر، کمهزینهتر و باکیفیتتر به سرانجام میرسانند؛ از این رو این روشها افزون بر بهرهوری، از منظر پایداری نیز توجیهپذیرند. همین توجیه دوگانه نقطه پیوند پژوهشهای پروفسور غفاریان حسینی با جامعه ساخت ناب است. مقاله مروری او درباره بهکارگیری BIM که ۱٬۲۶۶ بار به آن استناد شده، مزایا، مخاطرات و چالشهای این فرایند دیجیتال را بررسی کرده است؛ فرایندی که امروزه بخش عمدهای از هماهنگیهای ناب بر آن استوار است. دانشجویان دکتری او نیز در زمینه لجستیک ساخت، کارایی زنجیره تأمین و کربنزدایی از حمل بار پژوهش کردهاند.
این ارتباط مستقیم هم هست. پروفسور غفاریان حسینی از نویسندگان مقالهای در IGLC31 درباره کاهش اتلاف در ساخت ناب با استفاده از فناوری خودروهای خودران بوده و همراه با دکتر Poshdar در پژوهشی درباره چارچوب شایستگی مدیر پروژه دیجیتال در ساخت هوشمند مشارکت داشته است. طرحهای پژوهشی مورد حمایت AUT درباره زمانبندی پویا در ساخت ساختمان و در بخش راه و زیرساخت نیز همین مسیر را ادامه میدهند. پروفسور غفاریان حسینی بهعنوان استاد راهنما یا مدیر مطالعات ۱۳۴ پروژه دفاعشده کارشناسی ارشد مدیریت ساخت، نسلی از مدیران ساخت را تربیت کرده است که تفکر ناب برایشان روش کار روزمره است، نه مفهومی وارداتی. در دورههای کارشناسی ارشد مهندسی، کارشناسی ارشد مدیریت ساخت و کارشناسی ارشد مدیریت پروژه مهندسی، ۱۵۸ پروژه پژوهشی کارشناسی ارشد با راهنمایی او به پایان رسیده و از سال ۲۰۱۴ بیش از ۳۰۰ جلسه دفاع شفاهی برگزار شده است؛ پیوندی مستقیم میان کلاسهای گروه و اجرای پروژهها در نیوزیلند.
آنچه پس از آن روی داد
ملموسترین یادگار IGLC32 در AUT، ابتکاری دانشجویی است. در سال ۲۰۲۵، پروفسور غفاریان حسینی تشکیل انجمن دانشجویی ساخت ناب را هدایت و حمایت کرد؛ انجمنی که از طریق کارگاههای آموزشی، بازدید از کارگاههای ساختمانی و فرصتهای پژوهشی، دانشجویان مهندسی و محیط ساختهشده را با همتایان خود، مدیران برجسته صنعت و انجمن ساخت ناب استرالیا و نیوزیلند مرتبط میکند. این انجمن از آن زمان با GDI 2025 و مجموعه نشستهای اندیشهورزی محیطهای آینده همکاری داشته است، از جمله در نشست بخش دشوار هوش مصنوعی: ساخت ناب و هوش مصنوعی در صنعت ساخت در مه ۲۰۲۶ با حضور سخنرانانی از فرودگاه بینالمللی اوکلند و BuildBIM.
IGLC32 همچنین سرآغاز رشتهای از میزبانیهای بینالمللی بود که سالهای پایانی مدیریت گروه پروفسور غفاریان حسینی را رقم زد: ۴ ماه بعد SASBE 2024 با همکاری CIB W116 برگزار شد و سپس نخستین همایش GDI در دسامبر ۲۰۲۵. هر رویداد بر تجربه اجرایی رویداد پیشین استوار بود و این رویدادها در مجموع شناخت جامعه بینالمللی از دانشکده محیط ساختهشده AUT را دگرگون کردند. نخستین IGLC در نیوزیلند نقطه آغاز این مسیر بود و سخنرانیهای افتتاحیه و اختتامیه فرصتی بود تا گروه میزبان بلندپروازی خود را آشکارا اعلام کند.




