آغاز به کار
شاخه دانشجویی CIB در AUT در ۸ ژوئیه ۲۰۲۶ در ساختمان WZ پردیس مرکز شهر AUT بهعنوان کانونی برای پژوهش در حوزه محیط ساختهشده و ارتباطات جهانی، رسماً آغاز به کار کرد. برنامه آن بعدازظهر با بریدن روبان آغاز شد و سپس به پرسشی پرداخت که امروز همه حرفههای این حوزه با آن روبهرو هستند: چه کارهایی را نباید به هوش مصنوعی سپرد. CIB، شورای بینالمللی پژوهش و نوآوری در ساختمان و ساخت، اصلیترین شبکه بینالمللی پژوهش و نوآوری در این بخش است که از طریق کمیسیونهای تخصصی و گروههای کاری خود، پژوهشگران، صنعت و دولت را از کشورهای متعدد گرد هم میآورد. شاخه دانشجویی به دانشجویان AUT جایگاهی رسمی در این ساختار میدهد و راه حضور آنان را در کنگرهها و کمیسیونهای CIB و ارتباط با همکاران بینالمللی آن هموار میکند.
نقش پروفسور غفاریان حسینی در هدایت این طرح
پروفسور غفاریان حسینی در مقام رئیس دانشکده محیطهای آینده، تأسیس این شاخه را هدایت و پشتیبانی کرد و این تصمیم نشاندهنده درکی روشن از چگونگی شکلگیری مسیر علمی و حرفهای افراد است. مدرک تحصیلی درها را باز میکند و شبکه ارتباطی تعیین میکند کدام درها ارزش باز کردن دارند. دانشجویی که رویدادی را برگزار کرده، با پژوهشگران مهمان آشنا شده و در کار یک شورای بینالمللی سهمی داشته است، دانشگاه را با ارتباطاتی ترک میکند که هیچ برنامه درسیای نمیتواند فراهم کند. این شاخه چنین تجربهای را در دسترس دانشجویان معماری، ساخت و مهندسی قرار میدهد و آن را به معدود دانشجویان دکتریای که به همایشهای بینالمللی سفر میکنند محدود نمیکند. این شاخه از آغاز بهعنوان ساختاری ماندگار طراحی شد که دانشجویان آن را اداره میکنند و به نهادی بینالمللی متصل است، نه رویدادی یکباره با عمری کوتاه.
تأسیس این شاخه، گام دوم از مسیری سنجیده و برنامهریزیشده است. در سال ۲۰۲۵ پروفسور غفاریان حسینی تشکیل انجمن دانشجویی ساخت ناب را در AUT هدایت و حمایت کرد؛ انجمنی که دانشجویان مهندسی و محیط ساختهشده را با همتایان خود، چهرههای برجسته صنعت و انجمن ساخت ناب استرالیا و نیوزیلند مرتبط میکند و از آن زمان با GDI 2025 و مجموعه نشستهای اندیشهورزی محیطهای آینده همکاری داشته است. این انجمن پس از میزبانی AUT از IGLC32 شکل گرفت؛ نخستین همایش گروه بینالمللی ساخت ناب در نیوزیلند که پروفسور غفاریان حسینی مدیر گروه آموزشی میزبان آن بود. شاخه CIB همین الگو را در گسترهای وسیعتر به کار میگیرد: تبدیل یک ارتباط بینالمللی به تشکلی دانشجویی که فراتر از یک همایش یا یک دوره ورودی دانشجویان پایدار میماند.
همکاری مستمر با CIB
این شاخه بر سابقهای گسترده از همکاری با CIB استوار است. در نوامبر ۲۰۲۴، پروفسور غفاریان حسینی به همراه پروفسور امیرحسین غفاریان حسینی ریاست مشترک همایش SASBE 2024 را در AUT بر عهده داشت که با همکاری CIB W116 Smart and Sustainable Built Environments برگزار شد؛ این همایش حدود ۳۰۰ چکیده دریافت کرد و ۱۶۵ مقاله داوریشده را در مجموعهمقالات Springer Nature منتشر کرد. پروفسور غفاریان حسینی سپس سردبیری مهمان ویژهنامه SASBE 2024 مجله ITcon را، که زیر نظر CIB منتشر میشود، با ۱۵ مقاله بر عهده گرفت. پیش از آن نیز فصلی که او با همکاران درباره شاخصهای کلیدی عملکرد ساختمانهای هوشمند نوشته بود، در نقشه راه پژوهشی CIB W098 برای ساختمانهای هوشمند و پاسخگو منتشر شد و وی عضو کمیته علمی کنگره جهانی ساختمان CIB، مهمترین رویداد این شورا، بوده است. CIB همچنین از نهادهای همکار GDI 2025 بود.
مهمترین فعالیت در جریان، پیشنهادی است که پروفسور غفاریان حسینی طراحی کرده و هدایت آن را بر عهده دارد: تأسیس گروه کاری جدیدی در CIB با موضوع راهبری دوقلوی دیجیتال، تعاملپذیری و تصمیمگیری در چرخه عمر در محیط ساختهشده. این پیشنهاد موافقت اصولی CIB را به دست آورده و اکنون با محوریت AUT بهعنوان مؤسسه پیشگام در حال رسمی شدن است. پیشنهاد یادشده خلئی را شناسایی میکند که کمیسیونهای موجود W078، TG126، W098 و W116 آن را محور اصلی کار خود قرار ندادهاند، و برنامه کاری ۳ ساله آن بهصراحت تعامل با شاخههای دانشجویی CIB و پژوهشگران جوان را پیشبینی کرده است. بنابراین شاخه AUT از همان آغاز با دستور کار پژوهشی بینالمللیای پیوند مستقیم دارد که در دانشکده خودش در حال شکلگیری است. این نزدیکی نقطه شروعی کمنظیر به اعضای آن میدهد: آنان میتوانند شکلگیری یک نهاد CIB را از نزدیک ببینند و در آن سهیم باشند، نه آنکه فقط با ساختاری از پیش ساختهشده روبهرو شوند.
آغاز سخن با پرسش هوش مصنوعی
آغاز یک بخش پژوهشی با گفتوگو درباره کارهایی که نباید به هوش مصنوعی سپرده شود، انتخابی سنجیده و معنادار بود. دانشجویانی که وارد حرفههای محیط ساختهشده میشوند، در سراسر دوران کاری خود با هوش مصنوعی سروکار خواهند داشت و آنچه آنان را متمایز میکند، توانایی تشخیص قلمروهایی است که مسئولیت باید در آنها همچنان بر عهده انسان بماند: ایمنی، اخلاق طراحی و پاسخگویی در قبال تصمیمهایی که بر زندگی مردم اثر میگذارد. این پرسش با فعالیتهای مشورتی ملی پروفسور غفاریان حسینی پیوند نزدیکی دارد. او از سال ۲۰۲۳ عضو گروه مرجع هوش مصنوعی در دفتر مشاور ارشد علمی نخستوزیر است و دیدگاه حوزه طراحی، ساخت و محیط ساختهشده را در این گروه مطرح میکند. در دانشکده نیز آمادهسازی کارکنان، برنامههای آموزشی و سامانهها برای بهکارگیری هوش مصنوعی زیر نظر او انجام شده است.
این موضوع در نوشتههای پروفسور غفاریان حسینی برای جامعه حرفهای نیز دیده میشود، از جمله مقاله Building careers in the age of AI که در نوامبر ۲۰۲۵ با همکاری D. T. Doan برای نشریه Build از BRANZ نوشت؛ و نیز در پژوهشهای دکتری به راهنمایی او، از جمله پژوهشی درباره یادگیری تقویتی متمرکز بر ساکنان برای کنترل سامانههای HVAC ساختمان. طرح پرسش قضاوت هوش مصنوعی در آغاز فعالیت این شاخه نشان میدهد دانشکده از اعضای خود چه انتظاری دارد: اینکه در مقام متخصصان آیندهای که در برابر نحوه بهکارگیری این فناوری پاسخگو خواهند بود، با نگاهی نقادانه با آن مواجه شوند و همین جدیت را به مجامع بینالمللیای ببرند که این شاخه اکنون درهایشان را به روی آنان گشوده است.
پیامد برای دانشگاه
برای دانشکده محیطهای آینده، این شاخه جلوهای دانشجویی به راهبرد همکاریهای بینالمللی میدهد؛ راهبردی که از سال ۲۰۲۰ در سراسر دوران مدیریت پروفسور غفاریان حسینی دنبال شده است: ۳ همایش بینالمللی که در سالهای ۲۰۲۴ و ۲۰۲۵ به ریاست یا میزبانی او در AUT برگزار شد، همکاری با نهادهایی چون CIB، CIOB و انجمن مهندسی نیوزیلند، و همکاری پژوهشی با مؤسسات برجسته در بیش از ۳۰ کشور. دانشجویان بیش از هر گروه دیگری میتوانند این پیوندها را در آینده ادامه دهند. دانشآموختهای که در یک شاخه CIB فعالیت کرده است، هنگام ورود به دوره دکتری یا بازار کار، از پیش در یک شبکه بینالمللی شناخته شده است و همین شناختهشدن، اعتبار دانشکده را نزد دانشگاهیان و کارفرمایانی افزایش میدهد که داوری آنان در شکلگیری معیارهای بینالمللی نقش دارد. این ساختار هرچند در مقیاس کوچک است، پیامدهایی بلندمدت دارد و به گونهای طراحی شده که سالها پس از دانشجویانی که آن را راهاندازی کردند نیز پابرجا بماند.