جایزه
دانشکدگان طراحی و فناوریهای خلاق AUT جایزه تیم پژوهشی رئیس دانشکدگان در سال ۲۰۱۹ را به پاس سهم تیم پژوهشی محیط ساختهشده آینده در پژوهشهای دانشکدگان به این تیم اهدا کرد. پروفسور غفاریان حسینی به همراه اعضای تیم خود، پروفسور امیرحسین غفاریان حسینی و Nicola Naismith، این جایزه را دریافت کرد. او در آن زمان مدیر برنامه آموزشی BE (Hons) مهندسی معماری و از پژوهشگران برجسته منصوب دانشگاه بود و کمتر از یک سال بعد، مدیریت گروه مهندسی محیط ساختهشده را بر عهده گرفت.
تیمی با دستور کاری مشترک
پایههای این تیم چند سال پیش از دریافت جایزه گذاشته شده بود. در سال ۲۰۱۴، پروفسور غفاریان حسینی و پروفسور امیرحسین غفاریان حسینی Responsive + Green Urban Built Environment Lab را بنیان نهادند؛ کنسرسیومی پژوهشی مستقر در نیوزیلند، کانادا و مالزی که در مقیاس ساختمان و شهر برای دستیابی به شهرهایی سالمتر، هوشمندتر و پاسخگوتر به محیط زیست فعالیت میکند. در سال ۲۰۱۸، پروفسور غفاریان حسینی آزمایشگاه مهندسی معماری را در AUT بهعنوان آزمایشگاهی آموزشی و پژوهشی برای گرایش مهندسی معماری بنیان نهاد.
انتشارات این تیم، همکاری اعضای آن را بهروشنی نشان میدهد. اعضای تیم به همراه پروفسور John Tookey و دیگران، مقاله مروری بهکارگیری BIM، مزایا، مخاطرات و چالشهای آن را نوشتند که تاکنون ۱٬۲۶۶ بار به آن استناد شده است، و نیز مقایسهای نقادانه میان نظامهای رتبهبندی ساختمان سبز را که ۹۶۶ استناد دارد. این تیم در سال ۲۰۱۹ مقالهای درباره مدیریت دانشبنیان ساختمان با یکپارچهسازی nD BIM در مجله Automation in Construction منتشر کرد که ۴ تن از دانشجویان دکتری پروفسور غفاریان حسینی از نویسندگان آن بودند. دستورکار مشترک به مجموعهای از آثار مشترک انجامیده بود.
سالی که این تقدیر حاصل آن است
سال ۲۰۱۹ برای گروه پژوهشی سالی پربار و رو به رشد بود. چهار دانشجوی دکتری با راهنمایی پروفسور غفاریان حسینی در جایگاه استاد راهنما دوره دکتری خود را به پایان رساندند که سه تن از آنان در نوامبر دانشآموخته شدند؛ موضوع رسالههای آنان Green Star و BIM، زمانبندی پویای پروژههای ساخت، کاربرد BIM در بازسازیهای پیچیده و یکپارچهسازی BIM با سامانههای مدیریت ساختمان بود. دانشکده به مناسبت هفته جهانی ساختمان سبز و با همکاری شورای ساختمان سبز نیوزیلند رویداد Built Futures را برگزار کرد. گروه پژوهشی همچنین نخستین نتایج پژوهشهای خود را در حوزه نورومعماری با استفاده از EEG و fMRI ارائه کرد؛ این پژوهشها بعدها در مقالهای مروری و انتقادی درباره تأثیر محیط ساختهشده بر فعالیت مغزی اندازهگیریشده کاربران جمعبندی شد.
افتخارات فردی نیز همزمان با این تقدیر جمعی به دست آمد. پروفسور غفاریان حسینی در سال ۲۰۱۹ جایزه تعالی پژوهشی DCT را دریافت کرد، گواهی متخصص معتبر Green Star را به دست آورد، به عضویت هیئت اجرایی انجمن علوم معماری درآمد و ناظر بیرونی دوره کارشناسی ساخت دانشگاه ماسی بود. او همچنین در اتاق بازرگانی آلمان و نیوزیلند سخنرانی کلیدیای درباره فناوریهای هوشمند و شهرهای هوشمند ایراد کرد. جایزه تیمی، قدردانی از همکاری جمعیای بود که این دستاوردها را در آن سال رقم زد.
مدیریت در کار جمعی
دانشگاهها معمولاً از افراد آسانتر از گروهها قدردانی میکنند، حال آنکه بیشتر پژوهشهای مهم حاصل کار جمعی است. جوایز گروهی دانشکدگان این واقعیت و شیوه مدیریتی را که لازمه آن است به رسمیت میشناسند: سهیم کردن دیگران در اعتبار کار، توانمندسازی همکاران جوان و دانشجویان، و پیگیری برنامهای مشترک در قالب پروژههای متعدد. سهم پروفسور غفاریان حسینی در این گروه به همان اندازه که در آثار علمی خود او بود، در همین توانمندسازی نیز نمایان بود. دانشجویان دکتری او از نویسندگان مقالات گروه بودند و بورسهای دکتری رئیس دانشگاه که او جذب کرد، از جمله برای دکتر Dat Tien Doan و دکتر Marcela Brauner، هزینه پژوهشهایی را تأمین کرد که بخشی از آثار گروه شد.
الگوی راهنمایی این تیم، این ظرفیتسازی را عملی کرد. رسالههای دکتری بهصورت مشترک میان اعضای تیم راهنمایی میشد: دکتر Brauner با پروفسور John Tookey و Nicola Naismith، دکتر Doan با Nicola Naismith، پروفسور امیرحسین غفاریان حسینی و پروفسور Tookey، و دکتر Megan Burfoot، که بورس دکتریاش در سال ۲۰۱۹ آغاز شد، با Nicola Naismith و پروفسور امیرحسین غفاریان حسینی. راهنمایی مشترک، امکان بهرهمندی دانشجویان از تخصصهای مکمل را فراهم کرد و در زمانی که اعضای تیم مسئولیتهای گستردهتری بر عهده میگرفتند، تداوم کار تیم را تضمین کرد.
همکاری با پروفسور امیرحسین غفاریان حسینی بهویژه پایدار و ماندگار بوده و انتشارات مشترک، آزمایشگاهها و همایشها را در طول یک دهه در بر گرفته است.
تقدیر و زمینه آن
این جایزه تیمی در شمار مجموعهای از افتخاراتی است که در آغاز دهه جدید نصیب پروفسور غفاریان حسینی شد. افزون بر جایزه تعالی پژوهشی ۲۰۱۹، دانشکدگان در سال ۲۰۲۰ عنوان DCT Champion را به او اعطا کرد و در همان سال جایزه برجسته دکتری خود را به وی اهدا کرد؛ همچنین آثار او در همایشهای IConBEE2018 و CONVR2020 جایزه بهترین مقاله را دریافت کردند.
ناشران پیش از آن به گستره خوانندگان این آثار پی برده بودند. در سال ۲۰۱۸ مقالات پروفسور غفاریان حسینی در رتبههای اول و دوم پرخوانندهترین مقالات Architectural Science Review و در شمار پرخوانندهترین مقالات Intelligent Buildings International قرار گرفتند و این پژوهش در چند نوبت در خبرنامه گروه ساختمانهای هوشمند CIBSE در لندن معرفی شد. یک سال پیشتر نیز این آثار در ویژهنامه شصتمین سالگرد Architectural Science Review منتشر شده بود. جایزه رئیس دانشکدگان در حقیقت قدردانی دانشکدگان از گروهی بود که جایگاه بینالمللی آن پیشتر آشکار شده بود.
آنچه تیم در ادامه بنا کرد
این جایزه بیش از آنکه نقطه اوج باشد، سرآغاز راه بود. پروفسور غفاریان حسینی در سال ۲۰۲۰ ریاست ANZAScA 2020، پنجاهوچهارمین همایش انجمن علوم معماری، را بر عهده داشت و مجموعهمقالات آن با عنوان Imaginable Futures را همراه با پروفسور امیرحسین غفاریان حسینی و دانشیار Nicola Naismith ویرایش کرد. در سال ۲۰۲۲، پروفسور غفاریان حسینی و پروفسور امیرحسین غفاریان حسینی سردبیری مهمان ویژهنامههایی از انتشارات Emerald درباره دوقلوی دیجیتال و آینده صنعت ساخت را بر عهده داشتند؛ در سال ۲۰۲۴ ریاست مشترک SASBE 2024 را با همکاری CIB W116 عهدهدار شدند؛ و در سال ۲۰۲۵ مجموعه همایشهای GDI را بنیان نهادند.
محور نورومعماری بهتدریج شکل گرفت و به انتشار ویژهنامهای در Intelligent Buildings International، راهاندازی آزمایشگاه واقعیت مجازی نورومعماری و اجرای طرحی پژوهشی به ارزش ۱۰۰٬۰۰۰ دلار نیوزیلند (NZD) درباره سلامت روان و هوش مصنوعی در کلاسهای درس نیوزیلند انجامید. پروفسور غفاریان حسینی در سال ۲۰۲۶ به ریاست دانشکده محیطهای آینده منصوب شد. دستور کار تیم پژوهشی محیط ساختهشده آینده همچنان هسته اصلی پژوهشهای دانشکده است.
