زمینه و مناسبت
در اوت ۲۰۲۲، Universidad de La Frontera از پروفسور غفاریان حسینی دعوت کرد تا وضعیت مدلسازی اطلاعات ساختمان در نیوزیلند را برای مخاطبان شیلیایی تشریح کند. این نشست به همت Susana Candia Palma برگزار شد که ترجمه همزمان به زبان اسپانیایی را نیز بر عهده داشت و هماهنگی آن با Ricardo Chacón Mestre بود. در همان نشست دیدگاهی از شیلی نیز ارائه شد تا حاضران بتوانند دو برنامه ملی را مستقیماً با یکدیگر مقایسه کنند و تنها با یکی از آنها آشنا نشوند. پروفسور غفاریان حسینی، که در آن زمان مدیر گروه مهندسی محیط ساختهشده AUT بود، قالب نشست را خود طراحی کرد: او از Farzam Farzadi از شرکت Beca دعوت کرد تا دیدگاه صنعت را در کنار دیدگاه دانشگاهی ارائه کند و بدین ترتیب یافتههای پژوهشی و تجربه حرفهای همزمان پیش روی حاضران قرار گیرد.
فرصتی بسیار جالب برای تبادل دانش و مشاهده اینکه برخی شیوههای اجرایی چگونه بهسرعت فراگیر میشوند.
گزارش او از این سخنرانی کلیدی، LinkedIn
سخنرانی کلیدی
این سخنرانی جایگاه کنونی صنعت ساخت نیوزیلند در زمینه BIM، نقش کارفرمایان و دولت در گسترش بهکارگیری آن و دشواریهای باقیمانده را بررسی کرد. این نگاه برآمده از باوری است که در همه پژوهشهای پروفسور غفاریان حسینی دیده میشود: BIM به همان اندازه که موضوعی فنی است، موضوعی سازمانی و مرتبط با بازار نیز هست و هر جا سمت تقاضا، فرایند تدارکات و مهارتها همگام پیش نروند، بهکارگیری آن متوقف میشود. از این رو، تصویر ملی باید توضیح دهد که چرا این صنعت بهطور ناهمگون به آن روی آورده است، نه آنکه تنها ابزارهای مورد استفاده را فهرست کند.
ارائه این سخنرانی کلیدی در کنار Beca، به این استدلال وزن بیشتری بخشید. روایت دانشگاهی از بهکارگیری فناوری به پشتوانه شواهد نظاممند معتبر است و یک شرکت مشاور مهندسی به پشتوانه اجرای پروژههای واقعی. ارائه این دو در کنار هم به مخاطبان شیلیایی امکان داد ادعاهای مربوط به مزایا، موانع و تقاضای کارفرمایان را با تجربه شرکتی محک بزنند که هر روز با این فناوری کار میکند. روایت پروفسور غفاریان حسینی از آن شب، که در LinkedIn باقی مانده است، نتیجه این مقایسه را ثبت کرده است: برخی کاربردها بهسرعت در حال فراگیر شدن بودند. شیلی و نیوزیلند از نظر اندازه بازار، مقررات و نظام تدارکات با هم تفاوت دارند، اما در ارائههای هر دو کشور همان پرسشها درباره تعاملپذیری، نقش پیشرو کارفرما و توانمندی نیروی کار مطرح شد. برای دانشگاه میزبان، این همگرایی را میتوان سودمندترین یافته آن نشست دانست، زیرا نشان میداد درسهای آموختهشده در یک کشور به کشور دیگر نیز قابل انتقال است.
پشتوانه پژوهشی سخنرانی
کمتر دانشگاهیای به اندازه او برای ارائه این گزارش صلاحیت داشت. پروفسور غفاریان حسینی نویسنده اول مقاله مروری پذیرش BIM در مجله Renewable and Sustainable Energy Reviews است؛ مقالهای که مزایای آشکار BIM را در کنار خطرها و چالشهای پیادهسازی آن بررسی میکند. این مقاله با ۱٬۲۶۶ استناد در Google Scholar (سپتامبر ۲۰۲۶) یکی از دو مقاله مروری اوست که بیش از ۱٬۰۰۰ استناد دارند و به منبعی مرجع برای پژوهشگران و سیاستگذارانی تبدیل شده است که در پی یافتن علت عقبماندن بهکارگیری BIM از شواهد سودمندی آن هستند.
این مرور بخشی از یک برنامه پژوهشی پیوسته است و اثری منفرد به شمار نمیآید. پروفسور غفاریان حسینی پژوهشی را درباره nD BIM یکپارچه با مدیریت دانشمحور ساختمان برای بررسی بهرهوری انرژی پس از ساخت هدایت کرد که در سال ۲۰۱۹ در Automation in Construction منتشر شد؛ نسخه پیشین آن در Renewable and Sustainable Energy Reviews به چاپ رسیده بود. او به همراه پژوهشگر دکتری خود، Dat Tien Doan، مجموعهای از مطالعات ملی درباره بهکارگیری BIM در نیوزیلند و رابطه آن با گواهینامه Green Star انجام داد؛ از مقالهای در Engineering, Construction and Architectural Management در سال ۲۰۱۷ تا بررسی تجربی دیدگاههای انتقادی درباره بهکارگیری در سال ۲۰۲۱. پس از آن سخنرانی کلیدی نیز یک چارچوب ملی بهکارگیری و مدل معادلات ساختاری همان چارچوب منتشر شده است.
این برنامه کسانی را نیز تربیت کرده است که آن را در عمل به کار میگیرند. میان سالهای ۲۰۱۹ و ۲۰۲۰ تعداد ۴ دانشجوی دکتری به راهنمایی پروفسور غفاریان حسینی از رسالههای خود در حوزه BIM دفاع کردند: درباره Green Star و بهکارگیری BIM، کاربرد BIM در بازسازی ساختمانهای پیچیده در اوکلند، یکپارچهسازی BIM با سامانههای مدیریت ساختمان، و افزودن مدلسازی هیگروترمال به ارزیابی پایداری مبتنی بر BIM. هر یک از این رسالهها بخشی از مسئله بهکارگیری BIM را بررسی میکند که هر برنامه ملی، از جمله برنامه شیلی، ناگزیر از حل آن است.
جایگاه در تلاشهای ملی توسعه BIM
اعتبار این سخنرانی کلیدی همچنین از خدمات ملی پروفسور غفاریان حسینی ناشی میشد. وی از سال ۲۰۱۵ نماینده AUT در هیئتمدیره ملی BIM Education New Zealand است؛ کارگروهی متشکل از مؤسسات آموزش عالی که در دسامبر ۲۰۱۴ برای هماهنگی آموزش BIM، تدوین رهنمودهای ملی پیامدهای یادگیری برای رشتههای معماری، مهندسی و ساخت، و پیوند آموزش با صنعت تشکیل شد. وی در تهیه مطالعات موردی نیوزیلند که در سال ۲۰۱۶ به UK BIM Academic Forum ارائه شد و نیز مقاله BIM education: Case New Zealand در AUBEA 2017، که چگونگی سازماندهی آموزش BIM در دانشگاههای نیوزیلند را مستند کرد، مشارکت داشت.
این سوابق از آن پس در سطح کمیتههای ملی نیز به رسمیت شناخته شده است. پروفسور غفاریان حسینی اکنون تنها مشاور دانشگاهی کمیته ملی BIMinNZ است؛ کمیتهای که در شرح وظایف آن یک مشاور از میان دانشگاهیان پیشبینی شده تا کمیته را با دانشگاهها، کاربران نهایی و نهادهای دولتی مرتبط کند. پرسشهایی که در شیلی مطرح شد در پایاننامههای کارشناسی ارشدی که او راهنمایی میکند نیز دنبال میشود، از جمله پژوهشی درباره اینکه آیا با توجه به تجربه سنگاپور، استفاده از BIM باید در نیوزیلند الزامی شود، و پژوهشهایی درباره کاربرد BIM در مدیریت تأسیسات، پیشساختگی و تابآوری لرزهای.
سکویی بینالمللی برای Aotearoa
اهمیت این همکاری در آن است که گستره اثرگذاری پژوهشهای محیط ساختهشده نیوزیلند را نشان میدهد. کشوری به اندازه نیوزیلند بهندرت تدوینکننده استانداردها و نرمافزارهای بینالمللیای است که صنعتش به آنها وابسته است؛ اثرگذاری آن از کیفیت شواهد و صراحت در بیان تجربههایش سرچشمه میگیرد. در شیلی، تجربه نیوزیلند نه بهعنوان الگویی برای تقلید، بلکه بهصورت گزارشی آزموده از آنچه جواب داده، آنچه جواب نداده و دلایل آن ارائه شد؛ و این همان نوع دانشی است که کشورهایی با اقتصاد همتراز واقعاً میتوانند از آن بهره ببرند.
زمانبندی این سخنرانی بر اهمیت آن افزود. پروفسور غفاریان حسینی در سال ۲۰۲۲ ارزیاب وزارت کسبوکار، نوآوری و اشتغال و نماینده کالج ارزیابان در انجمن سلطنتی Te Apārangi نیز شد؛ سمتهایی که در آنها داوری او مستقیماً بر تخصیص بودجه پژوهشی دولتی در نیوزیلند اثر میگذارد. سخنرانی کلیدی در شیلی بر همین توانایی تکیه داشت: ارزیابی نقادانه تلاشهای ملی در پژوهش و صنعت، تمییز شواهد از آرمانها و تبیین این تفاوت برای مخاطبانی که باید بر پایه آن تصمیم بگیرند. چنین سخنرانیای نوعی انتقال دانش پژوهشی میان زبانها و بازارهاست و به اعتبار سخنران نزد پژوهشگران و فعالان حرفهای، هر دو، بستگی دارد.
این سخنرانی کلیدی برای AUT باب همکاری با یک دانشگاه شیلیایی را گشود و شبکه علمی این دانشگاه را به آمریکای لاتین رساند. همچنین سابقه خدمات بینالمللی او را گستردهتر کرد؛ سابقهای که از سال ۲۰۰۶ تاکنون ۳۳ کشور در ۶ قاره و بیش از ۱۰۰ کمیته علمی را در بر میگیرد. برای پروفسور غفاریان حسینی نیز این رویداد گواهی بود بر اینکه برنامه پژوهشیای که بر شواهد نیوزیلند استوار است، در فراسوی استرالیا و نیوزیلند به مرجعی شناختهشده بدل شده است؛ جایگاهی که در بیش از ۱۱٬۰۰۰ استناد در Google Scholar بازتاب یافته است. این سخنرانی، بسترهای بینالمللی بعدی را نیز که او در مقام رئیس همایشها پدید آورد، از جمله بخش دیجیتال مجموعه همایشهای GDI، نوید میداد.

