نخستین دوره
GDI 2025 از ۱ تا ۳ دسامبر ۲۰۲۵ در دو محل در اوکلند برگزار شد. روز نخست در ساختمان Beca House، به نشانی شماره ۱۲۴ Halsey Street در Wynyard Quarter، برگزار شد و شرکت Beca، شریک و حامی اصلی همایش، میزبان آیین افتتاحیه و میزگردی با عنوان «Global Alliances for a Smarter Built Future» بود. روزهای دوم و سوم در پردیس مرکز شهر AUT ادامه یافت و سخنرانیهای کلیدی در نشستهای عمومی، نشست گفتوگوی مدیران ارشد، نمایشگاه Invisible Cities، ارائههای صنعتی، میزگرد «زنان در GDI» و نشستهای تخصصی موازی در همه محورها را در بر گرفت. پس از آن، ضیافت شام رسمی برگزار شد و جوایز GDI در حوزههای پایداری و سازگاری با تغییرات اقلیمی، تحول دیجیتال و آیندههای هوشمند اهدا شد. بیش از ۲۰۰ مقاله کامل به دبیرخانه همایش رسید و بیش از ۱۸۰ مقاله در ده محور موضوعی ارائه شد؛ محورهایی که بر سه رکن محیط ساختهشده سبز، دیجیتال و هوشمند استوار بودند.
GDI دیگر فقط یک رویداد نیست؛ به بستری برای هماندیشی، به یک جامعه علمی و به یک جریان تبدیل میشود.
جمعبندی پایانی او در LinkedIn
افتتاحیه در جایگاه بنیانگذار، اختتامیه در جایگاه رئیس
پروفسور غفاریان حسینی در ۲ دسامبر در پردیس مرکز شهر AUT با ایراد سخنرانی افتتاحیه، که پیش از سخنرانی آغازین همایش برگزار شد، برنامه علمی را گشود. او در این برنامه همراه با پروفسور امیرحسین غفاریان حسینی و پروفسور Suzanne Wilkinson از دانشکدگان طراحی و فناوریهای خلاق سخنرانی کرد. سخنرانی افتتاحیه بیانگر استدلال بنیادین این مجموعه همایشها بود. دستور کارهای سبز، دیجیتال و هوشمند در محیط ساختهشده معمولاً در جوامع علمی جداگانه و با مجلات، همایشها و منابع مالی جداگانه دنبال میشود و هزینه این جدایی در ساختمانهایی نمایان میشود که کارآمدند اما ناسالم، یا مجهز به حسگرند اما ناپایدار. GDI با این هدف شکل گرفته است که این سه جامعه را در یک سالن و یک مجموعهمقالات گرد هم آورد.
پروفسور غفاریان حسینی در ۳ دسامبر در ضیافت شام پایانی، همایش را به پایان برد. او دستاوردهای سه روز همایش را جمعبندی کرد و برگزارکنندگان را به برگزاری دومین دوره متعهد ساخت؛ دورهای که کمتر از یک سال بعد در AUT برگزار شد. وی در سخنان پایانی خود GDI را دیگر نه یک رویداد منفرد، بلکه یک بستر و یک جامعه علمی توصیف کرد و به پرسشی اشاره کرد که شرکتکنندگان در پایان همایش پیوسته تکرار میکردند: دیدار بعدی کی خواهد بود؟ برای یک بنیانگذار، این پرسش گویاترین نشانهای است که نخستین دوره یک همایش میتواند به دست دهد. همایشی که با رفتن شرکتکنندگان به پایان میرسد، مقاله تولید میکند؛ اما یک بستر، همکاری، کارهای پسین و محلی همیشگی پدید میآورد که صنعت و دانشگاه در آن همچون همتایانی برابر با یکدیگر دیدار میکنند. ساختار روز نخست نیز بر همین نکته تأکید داشت. برگزاری نخستین نشست در Beca House، یعنی در یک شرکت مشاور مهندسی و نه در تالار سخنرانی، و آغاز آن با پنلی درباره ائتلافهای جهانی، از همان ابتدا به شرکتکنندگان نشان داد که معیار سنجش این همایش، دستاوردهایی است که در همکاری با عرصه حرفهای پدید میآورد.
اداره یک همایش بینالمللی نوپا
برپایی یک همایش بینالمللی معتبر از صفر به ساختاری سازمانی نیاز دارد که هم نویسندگان به فرایند داوری آن اطمینان کنند و هم شرکا به توان اجرایی آن. پروفسور غفاریان حسینی، که در آن زمان مدیر گروه مهندسی محیط ساختهشده AUT بود، چنین ساختاری را تنها در یک دوره پدید آورد: ۴ رئیس افتخاری، کمیته برگزاری همایش، ۱۷ دبیر محور بینالمللی و هیئت مشورتی عالی با اعضایی از ۱۶ کشور. ۱۰ نهاد همکار در کنار Beca از همایش حمایت کردند، از جمله NZIA، CIB، NZGBC، انجمن دانشکدههای ساخت، انجمن دانشکدههای معماری استرالیا و نیوزیلند، آکادمی علوم اعصاب برای معماری، گروه ساختمانهای هوشمند CIBSE و شورای شهرهای هوشمند.
برنامه سخنرانیهای کلیدی نیز همین گستردگی را نشان میداد. ۹ سخنرانی کلیدی را رئیس دانشگاه AUT، Beca، مدیران عامل NZIA و NZGBC، رئیس دانشکدگان طراحی و فناوریهای خلاق، دانشگاه لافبرو، دانشگاه ریدینگ، دانشگاه پوترا مالزی (UPM) و آکادمی علوم اعصاب برای معماری در ایالات متحده ارائه کردند. برنامه با همان دقت برای نسل آینده نیز طراحی شده بود: کارگاههای تخصصی با موضوع مدیریت طرحهای پژوهشی، مدیریت تغییر انسانمحور در تحول دیجیتال و هوش مصنوعی، و نورومعماری، هوش ترکیبی و اعتماد، به همراه بازدید از آزمایشگاه ضبط حرکت و تولید مجازی و آزمایشگاه آزمون سازه؛ آزمایشگاهی که طراحی و راهاندازی آن زیر نظر پروفسور غفاریان حسینی انجام شده بود.
مبانی علمی سه محور اصلی
سه رکن GDI در واقع چکیده کارنامه پژوهشی پروفسور غفاریان حسینی است. رکن «سبز» بر مقالات مروریای تکیه دارد که پایه سوابق استنادی او را شکل دادند: مقاله مزایای زیستمحیطی بامهای سبز با ۱٬۳۰۴ استناد و مقاله مقایسه انتقادی نظامهای رتبهبندی ساختمان سبز با ۹۶۶ استناد. رکن «دیجیتال» بر مقاله مروری بهکارگیری BIM با ۱٬۲۶۶ استناد و پژوهشهای او درباره BIM چندبعدی (nD) برای بهرهوری انرژی پس از ساخت استوار است. رکن «هوشمند» بر مقاله What is an intelligent building? تکیه دارد که با ۵۱٬۶۲۷ بازدید در وبگاه ناشر، پرخوانندهترین مقاله در تاریخ مجله Architectural Science Review است، و نیز بر تحلیل اولیه او از ماهیت خانههای هوشمند آینده.
کارگاه نورومعماری و سخنرانی کلیدی آکادمی علوم اعصاب برای معماری، محور «هوشمند» را به سوی تجربه انسانی گسترش دادند؛ مسیری که پروفسور غفاریان حسینی در مقالات مروری درباره اثر محیط ساختهشده بر فعالیت مغزی سنجیدهشده کاربران، در ویژهنامه نورومعماری Intelligent Buildings International که سردبیری مهمان آن را بر عهده داشت، و در طرحی پژوهشی با حمایت مالی AUT به ارزش ۱۰۰٬۰۰۰ دلار نیوزیلند (NZD) درباره سلامت روان و هوش مصنوعی در کلاسهای درس نیوزیلند دنبال کرده است. بنیانگذاری که کارهای خودش هر سه محور را در بر میگیرد، میتواند همایشی با این گستره را منسجم نگه دارد؛ همین انسجام است که GDI را به یک حوزه علمی تبدیل میکند، نه مجموعهای پراکنده از موضوعات.
از همایش تا بستر همکاری
پژوهشهای ارائهشده در GDI 2025 در مجموعهمقالاتی ۵ جلدی و نمایهشده در Scopus از سوی Springer Nature منتشر شده که آثاری از بیش از ۵۰ کشور را در بر دارد؛ الگوی انتشاری که پروفسور غفاریان حسینی نخستین بار برای SASBE 2024 بنا نهاد. همکاری با Beca برای این مجموعه همایشها پشتوانهای صنعتی در سطح ملی فراهم آورد و این همایش، همانند IGLC32 و SASBE 2024، منابع مالی بروندانشگاهی چشمگیری برای AUT جذب کرد. انجمن دانشجویی ساخت ناب، که پروفسور غفاریان حسینی در اوایل سال ۲۰۲۵ در تأسیس آن نقش داشت، نیز در شمار همکاران همایش قرار گرفت و دانشجویان بهجای آنکه تنها شنونده باشند، در برگزاری آن نقش ایفا کردند.
GDI همچنین ادامه مستقیم مجموعه رویدادهای بینالمللی NZAAR است که پروفسور غفاریان حسینی در ژوئن ۲۰۱۶ به همراه پروفسور امیرحسین غفاریان حسینی بنیان نهاد؛ با گسترش اهداف این مجموعه، محورهای آن در قالب سه شاخه GDI سامان تازهای یافت. روند رویدادها پس از سخنرانی اختتامیه، درستی تشخیص بنیانگذار را نشان میدهد: دومین دوره در سال ۲۰۲۶، شامل بخش صنعتی در AUT و همایش علمی برخط مشترک با DigiBUILT 2026، و سومین دوره در سال ۲۰۲۷ در کوالالامپور با همکاری CIOB مالزی. بدین ترتیب همایشی که در AUT پایهگذاری شد، اکنون به سرپرستی بنیانگذارانش در فراسوی مرزهای نیوزیلند ادامه مییابد. برگزاری همایش در مالزی برای او بازگشتی به نقطه آغاز نیز هست: پروفسور غفاریان حسینی دورههای کارشناسی ارشد و دکتری را در دانشگاه پوترا مالزی (UPM) گذراند و پیش از پیوستن به AUT در سال ۲۰۱۴ در کوالالامپور تدریس میکرد؛ فعالیتهای او در برگزاری همایشها اکنون ۳۳ کشور در ۶ قاره را در بر میگیرد.
تصاویر، فیلمها و اسناد
روز دوم GDI 2025، پردیس مرکز شهر AUTبرنامه نهایی همایش
رؤسای مشترک GDI2025، پروفسور غفاریان حسینی و پروفسور امیرحسین غفاریان حسینی، در AUT (عکس: استودیو AG++، پروفسور امیرحسین غفاریان حسینی)
اهدای جایزه GDI2025 از سوی رؤسای همایش به پروفسور Suzanne Wilkinson (عکس: استودیو AG++، پروفسور امیرحسین غفاریان حسینی)
افتتاح GDI2025 در AUT با حمایت NZIA، NZGBC، ANFA، NZIOB، CIBSE Intelligent Buildings، CIB، انجمن دانشکدههای ساخت و شورای شهرهای هوشمند (عکس: استودیو AG++، پروفسور امیرحسین غفاریان حسینی)
در کنار سخنرانان کلیدی GDI2025 و پروفسور Charles Walker (عکس: استودیو AG++، پروفسور امیرحسین غفاریان حسینی)
روز سخنرانیهای کلیدی GDI2025 (عکس: استودیو AG++، پروفسور امیرحسین غفاریان حسینی)
بر صحنه همراه با دیگر سخنرانان GDI2025 (عکس: استودیو AG++، پروفسور امیرحسین غفاریان حسینی)
در کنار سخنرانان GDI2025، از جمله نماینده شورای ساختمان سبز نیوزیلند (عکس: استودیو AG++، پروفسور امیرحسین غفاریان حسینی)
رباتهای انساننما با پیراهن AUT در کنار رؤسای همایش GDI2025 (عکس: استودیو AG++، پروفسور امیرحسین غفاریان حسینی)