هیئت اعزامی
سفر مطالعاتی ساختوساز چوبی دولت ویتنام از ۲۲ تا ۲۷ مارس ۲۰۲۶ در نیوزیلند برگزار شد. آقای Le Van Ke، معاون مدیرکل اداره علوم، فناوری، محیط زیست و مصالح ساختمانی وزارت ساختوساز، و دکتر Luu Thi Hong، معاون رئیس مؤسسه مصالح ساختمانی ویتنام، به همراه شماری از همکاران ارشد هر دو سازمان در این هیئت حضور داشتند. AUT نخستین مقصد دانشگاهی این برنامه بود و دیدار در روز دوشنبه ۲۳ مارس در ساختمان Tukutuku انجام شد. هیئت سپس از دانشگاه اوکلند، بخش جنگلداری و صنایع چوب روتوروآ، تائورانگا، BRANZ و نهادهای صنعتی در ولینگتون دیدن کرد. این برنامه در عمل مروری بر کل نظام چوب نیوزیلند، از پژوهش و آزمون تا تولید و مقررات، بود و نقطه آغاز آن AUT بود.
برنامه دانشکده
دانشکده محیطهای آینده به ریاست پروفسور غفاریان حسینی، پژوهشهای خود را درباره ساختوساز چوبی و عملکرد زیستمحیطی آن ارائه کرد. دکتر Pouyan Zarnani درباره ساخت چوبی سبز و حفاظت لرزهای تابآور سخن گفت، بر این مبنا که ساختمان پایدار باید آنقدر تابآور باشد که در برابر زلزله ایستادگی کند. دکتر Alice Bui عملکرد زیستمحیطی ساختمانهای چوبی در چرخه عمر را بررسی کرد و دکتر Dat Doan درباره گسترش ساخت چوبی پایدار در نیوزیلند سخن گفت. دکتر Priscila Besen نیز ارائهای داشت. این ارائهها بر پژوهشهای دانشکده در مهندسی سازه، ارزیابی چرخه عمر و مدیریت ساخت، و نیز نمونههایی از نیوزیلند، از چوب چندلایه متقاطع و تخته لایهای روکشی تا سامانههای حفاظت لرزهای در ساختمانهای عمومی و درمانی، استوار بود. این برنامه در مجموع به پرسشی پاسخ داد که هر وزارتخانهای درباره هر ماده و مصالحی مطرح میکند: آیا ایمن است، آیا در سراسر عمر خود پایدار است و آیا میتوان آن را در مقیاس گسترده به کار گرفت.
پروفسور غفاریان حسینی در جایگاه میزبان
پذیرایی از یک هیئت وزارتی، نوعی نمایندگی نهادی است و جهتی را که پروفسور غفاریان حسینی برای دانشکده ترسیم کرده بازتاب میدهد. او در مقام رئیس دانشکده محیطهای آینده، دامنه همکاریهای دانشکده را از همایشهای علمی فراتر برده و به نهادهای دولتی، دیپلماتیک، فرهنگی و iwi گسترش داده است؛ بازدید هیئتی از وزارت ساختوساز ویتنام نیز دقیقاً در همین راستا قرار میگیرد. میزبانی این هیئت در سه ماه نخست دوره ریاست او نشان داد که دانشکده میخواهد هنگامی که دولتها برای یافتن شواهد و تجربه در زمینه ساخت به فراسوی مرزهای خود مینگرند، طرف گفتوگوی آنان باشد، نه فقط طرف گفتوگوی دانشگاهها.
پروفسور غفاریان حسینی با شناختی دیرینه از چالشهای ساخت و شهرسازی در آسیای جنوب شرقی در این رویداد حضور یافت. او از ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۱ در دانشگاه پوترا مالزی (UPM) تحصیل و تدریس کرد و پس از آن تا ۲۰۱۴ مسئولیت امور پژوهش و توسعه یک دانشکده معماری و محیط ساختهشده را در مالزی بر عهده داشت. مقاله مروریای که او از نویسندگان آن است و به راهبردهای کاهش جزیره گرمایی شهری در کوالالامپور، سنگاپور و هنگکنگ میپردازد و ۵۷۷ بار به آن استناد شده، دقیقاً همان فشارهای شهرنشینی شتابان در مناطق گرمسیری را بررسی میکند که ویتنام امروز با آن روبهروست. افزون بر این، پروفسور غفاریان حسینی از سال ۲۰۱۵ در ارزیابی دانشگاههای آسیای جنوب شرقی و دیگر مناطق برای رتبهبندیهای QS و Times Higher Education مشارکت داشته است.
پایگاه پژوهشی که در طول یک دهه شکل گرفت
این ارائهها بر توانمندیهایی استوار بود که پروفسور غفاریان حسینی طی سالها در ایجاد آن نقش داشته است. دکتر Dat Doan، که درباره گسترش ساخت پایدار با چوب سخن گفت، در سال ۲۰۱۹ رساله دکتری خود را با راهنمایی پروفسور غفاریان حسینی (استاد راهنما) به پایان رساند؛ موضوع رساله او ارتقای گواهی Green Star از راه افزایش بهکارگیری BIM با مدلسازی پویایی سیستم بود. این دو از آن زمان سردبیری مشترک ویژهنامههایی را در زمینه بهرهوری انرژی، ریسک و تابآوری و اقتصاد چرخشی در محیط ساختهشده بر عهده داشتهاند. حاصل دیگر همکاری آنها مقاله A critical comparison of green building rating systems است که ۹۶۶ بار استناد شده و چارچوبهای ارزیابیای را مقایسه میکند که عملکرد زیستمحیطی ساختمانها، از جمله ساختمانهای چوبی، با آنها سنجیده میشود.
چوب همچنین موضوعی پرتکرار در پژوهشهای کارشناسی ارشدی بوده که پروفسور غفاریان حسینی راهنمایی کرده است؛ از ساخت ساختمانهای بلندمرتبه چوبی در نیوزیلند (۲۰۱۹) و پیادهسازی اثربخش چوب چندلایه متقاطع (۲۰۲۰) تا مقایسه سامانههای سازهای چوبی و بتنی در ساختمانهای میانمرتبه (۲۰۲۵). در حوزه زلزله، پروفسور غفاریان حسینی طراحی، توسعه و راهاندازی آزمایشگاه آزمونهای سازهای AUT را هدایت کرد؛ آزمایشگاهی با اهمیت ملی که به سامانههای آزمون سازهای در مقیاس واقعی مجهز است و از برنامههای پژوهشی و آزمونهای تجاری با همکاری شرکای صنعتی، دولتی و پژوهشی پشتیبانی میکند. پژوهش اخیر او و همکارانش درباره هزینهیابی چرخه عمر برای ساختوساز مسکونی در شرایط حساس لرزهای و اقلیمی، دو دغدغهای را که هیئت بازدیدکننده برای بررسی آنها آمده بود به هم پیوند میدهد: تابآوری و عملکرد در طول عمر ساختمان.
اهمیت آن برای دانشکده و Aotearoa
ویتنام با سرعت در حال شهری شدن است و دولت این کشور در پی آن است که دریابد مصالح پایدار چگونه میتوانند هزینه کربنی این رشد را کاهش دهند. اینکه یک هیئت وزارتی AUT را نخستین مقصد دانشگاهی خود برگزید، پژوهشهای دانشکده در زمینه سازههای چوبی و مهندسی زلزله را در برابر سیاستگذارانی قرار میدهد که استانداردهای بازار ساختوسازی پررشد را تعیین میکنند، و دانش نیوزیلند در زمینه سازههای چوبی پایدار و مقاوم در برابر زلزله را دستاوردی ارزشمند برای کل منطقه معرفی میکند. میزبانی این بازدید در Tukutuku، ساختمانی چوبی که با محوریت پایداری و هویت مکان طراحی شده، به خود ساختمان فرصت داد بخشی از استدلال را بیان کند؛ موضوعی که پروفسور غفاریان حسینی در نوشتهای درباره کارکرد مطلوب ساختمان دانشگاهی در عصر هوش مصنوعی به آن پرداخته است. برای دانشکده، این بازدید باب همکاری با یک وزارتخانه ملی و مؤسسه پژوهشی وابسته به آن را در زمانی میگشاید که هر دو در حال ترسیم مسیر آینده خود هستند، و یک همتای دولتی در جنوب شرق آسیا را به شبکه بینالمللی دانشکده میافزاید که هماکنون بیش از ۳۰ کشور را در بر میگیرد.
دانشکده پیشتر نیز چنین ارتباطهایی را به همکاریهای ماندگار تبدیل کرده است. پروفسور غفاریان حسینی در سال ۲۰۲۲ همکاری پژوهشی AUT با دانشکده معماری دانشگاه قصیم در عربستان سعودی و در سال ۲۰۲۳ همکاری علمی AUT با دانشگاه قطر را که با پشتیبانی مالی AUT انجام شد هدایت کرد، و فعالیتهای او در همایشها، کمیتهها و سخنرانیهای کلیدی اکنون ۳۳ کشور در ۶ قاره را در بر میگیرد که ۱۱ کشور از آنها در منطقه آسیا و اقیانوسیهاند. سفر یک وزیر آغاز یک رابطه است، نه نتیجه آن. ارزش این سفر با پژوهشهای مشترک، تبادلها و گفتوگوهای سیاستی پس از آن سنجیده خواهد شد و دانشکده با پیشنهادی روشن وارد این گفتوگو میشود: شواهدی درباره چوبی که در برابر زلزله تابآور، در کل چرخه عمر پایدار و در مقیاس انبوه قابل اجراست؛ شواهدی برآمده از کشوری که ناچار بوده هر سه مسئله را همزمان حل کند.
