سخنران کلیدی افتتاحیه و اختتامیهشماره ۰۲۱۱ سپتامبر ۲۰۲۶

همایش بین‌المللی محیط‌های ساخته‌شده سبز + دیجیتال + هوشمند، بخش صنعتی GDI 2026

بخش صنعتی GDI 2026: سخنرانی‌های کلیدی افتتاحیه و اختتامیه

پروفسور غفاریان حسینی، بنیان‌گذار و رئیس مجموعه همایش‌های GDI، سخنرانی‌های کلیدی افتتاحیه و اختتامیه بخش صنعتی GDI 2026 را در پردیس مرکز شهر AUT ایراد کرد. در برنامه این روز، صنعت، جامعه حرفه‌ای و دانشگاه در کنار هم قرار گرفتند؛ شمار حاضران در اوج برنامه از ۳۰۰ نفر فراتر رفت و برنامه با نخستین نمایشگاه جایزه معماری آقاخان به میزبانی دانشکده به پایان رسید.

ساختمان سر پل ریوز، پردیس مرکز شهر AUT

سخنرانان و اعضای پنل روی صحنه در بخش صنعتی GDI 2026، پردیس مرکز شهر AUT، ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۶
سخنرانان و اعضای پنل روی صحنه در بخش صنعتی GDI 2026، پردیس مرکز شهر AUT، ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۶

زمینه و مناسبت

دوره ۲۰۲۶ همایش بین‌المللی محیط‌های ساخته‌شده سبز + دیجیتال + هوشمند در دو بخش طراحی شد. همایش علمی اصلی در ۷ و ۸ دسامبر ۲۰۲۶ به‌صورت برخط و هم‌زمان با DigiBUILT 2026 برگزار می‌شود و پذیرای مقالات پژوهشگران از سراسر جهان است. بخش صنعتی پیش‌تر، در ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۶، به‌صورت حضوری و در یک روز کامل در ساختمان سر پل ریوز AUT برگزار شد. برنامه این بخش موضوعاتی چون مهارت‌ها و فناوری‌های آینده، هوش مصنوعی، برقی‌سازی، سرمایه طبیعی، mātauranga Māori، توسعه بین‌نسلی و جایگاه در حال تحول زنان در محیط ساخته‌شده را در بر می‌گرفت. سخنرانی‌های نشست عمومی را رئیس Te Kāhui Whaihanga مؤسسه معماران نیوزیلند و نمایندگان Construction Clients’ Group، Schneider Electric و AUT ایراد کردند. پس از آن، میزگردهایی با موضوع هوش مصنوعی و نوآوری و نیز زنان در محیط ساخته‌شده، و کارگاه‌هایی درباره هوش مصنوعی کاربردی و هوش مصنوعی متن‌باز در طراحی برگزار شد. بیش از ۲۰ سخنران در این برنامه حضور داشتند و ثبت‌نام رایگان بود تا متخصصان حرفه‌ای که کمتر در نشست‌های دانشگاهی شرکت می‌کنند، انگیزه کافی برای حضور داشته باشند.

آغاز و پایان روز

پروفسور غفاریان حسینی در ساعت ۹:۳۰ برنامه را با karakia رؤسای همایش، خوشامدگویی رسمی و سخنرانی‌ای آغاز کرد که چارچوب کلی آن روز را ترسیم کرد. وی در ساعت ۴:۴۵ به همراه دیگر رئیس همایش، پروفسور امیرحسین غفاریان حسینی، دوباره پشت تریبون رفت تا سخنرانی کلیدی اختتامیه را ایراد کند. این دو سخنرانی کارکردهای متفاوتی دارند. سخنرانی افتتاحیه تعیین می‌کند که حاضران گردهمایی را با چه هدفی بنگرند؛ سخنرانی اختتامیه تعیین می‌کند که پس از بازگشت حاضران، آن روز چه معنایی در ذهنشان بر جای بگذارد. ایراد هر دو سخنرانی امتیاز طراح رویداد است و این امکان را به پروفسور غفاریان حسینی داد که چارچوبی را تعیین کند که همه سخنرانی‌های عمومی، پنل‌ها و کارگاه‌ها در پرتو آن فهم می‌شدند.

این چارچوب‌بندی آگاهانه بود. همایش‌های علمی معمولاً آنچه را پیش‌تر پژوهش شده گزارش می‌کنند، اما بخش صنعتی آنچه را در آستانه طراحی، تدارک، تأمین مالی و ساخت است به آزمون می‌گذارد. محورهای این روز از آن رو انتخاب شدند که صنعت ساخت هم‌اکنون باید درباره آن‌ها تصمیم بگیرد. روایت خود پروفسور غفاریان حسینی از این رویداد که در LinkedIn منتشر شد، همان نتیجه‌ای را ثبت کرد که از ابتدا در پی آن بود: در اوج برنامه بیش از ۳۰۰ نفر در سالن حضور داشتند و صنعت و دانشگاه «از کنار حرف یکدیگر نمی‌گذشتند». برای یک همایش دانشگاهی، همین جمله معیار موفقیت است، و این موفقیت نه از سر تصادف، بلکه حاصل طراحی رئیس همایش بود.

معمار این بستر

GDI حاصل ابتکار پروفسور غفاریان حسینی است. او این مجموعه را در سال ۲۰۲۵ همراه با پروفسور امیرحسین غفاریان حسینی بنیان نهاد و آن را بر پایه مجموعه رویدادهای بین‌المللی‌ای استوار کرد که این دو از نخستین گردهمایی NZAAR در سال ۲۰۱۶ آغاز کرده بودند. نخستین دوره در همان سال نخست بیش از ۲۰۰ مقاله کامل دریافت کرد؛ Beca شریک اصلی آن بود و مجموعه‌مقالات آن در ۵ جلد با Springer Nature منتشر شد. در کمتر از ۱۲ ماه، بنیان‌گذار این الگو را باز هم گسترش داد: دوره دوم، گفت‌وگوی صنعتی را از گفت‌وگوی دانشگاهی جدا می‌کند تا هر یک با عمق شایسته خود دنبال شود، و برگزاری دوره سوم در سال ۲۰۲۷ در کوالالامپور با همکاری CIOB مالزی نیز قطعی شده است.

ترتیبات انتشار مقالات نشان می‌دهد این بستر تا چه اندازه بر پایه‌های علمی استوار است. GDI 2026 از طریق مجلات Smart and Sustainable Built Environment و Urbanization, Sustainability and Society با Emerald Publishing و از طریق مجله Intelligent Buildings International با Taylor & Francis همکاری دارد. پروفسور غفاریان حسینی از سال ۲۰۲۲ دبیر وابسته مجله Urbanization, Sustainability and Society است و سردبیری مهمان ویژه‌نامه‌هایی از Smart and Sustainable Built Environment را نیز بر عهده داشته است؛ از این رو، مسیر انتقال مقالات از همایش به مجلات علمی، مسیری است که مسئولیت سردبیری آن پیشاپیش با خود اوست. همین پیوستگی است که یک رویداد پرمخاطب یک‌روزه را به سهمی ماندگار در این حوزه علمی تبدیل می‌کند.

پژوهش‌های پشتیبان این دستورکار

محورهای این برنامه فهرستی نبودند که صرفاً برای تنوع کنار هم چیده شده باشند؛ آن‌ها با سوابق برگزارکننده آن همخوانی دارند. هوش مصنوعی محور اصلی این روز بود و پروفسور غفاریان حسینی از سال ۲۰۲۳ عضو گروه مرجع هوش مصنوعی در دفتر مشاور ارشد علمی نخست‌وزیر است و دیدگاه حوزه‌های طراحی، ساخت و محیط ساخته‌شده را در رویکرد ملی به هوش مصنوعی مطرح می‌کند. سرمایه طبیعی با پراستنادترین مقاله دوران فعالیت علمی او پیوند دارد: مقاله مروری مزایای زیست‌محیطی بام‌های سبز در مجله Applied Energy که ۱٬۳۰۴ بار در Google Scholar به آن استناد شده است. تحویل دیجیتال پروژه‌ها نیز با مقاله مروری او درباره به‌کارگیری BIM با ۱٬۲۶۶ استناد، و با جایگاه او به‌عنوان تنها مشاور دانشگاهی کمیته ملی BIMinNZ مرتبط است.

مهارت‌های آینده نه از منظر شمار نیروی انسانی، بلکه از منظر توانمندی‌ها بررسی شد؛ رویکردی که در پژوهشی مشترک درباره مدل شایستگی دیجیتال مدیران پروژه در ساخت هوشمند نیز دنبال شده است. توجه به جایگاه mātauranga Māori در طراحی بازتاب تعهدی است که پروفسور غفاریان حسینی در سطح دانشگاه بر عهده دارد، چرا که نماینده دانشکده در Te Kāhui Rangahau o Te Rōpū Taki Māori، کمیته فرعی پژوهشی انجمن کارکنان مائوری دانشکدگان، است. در هر یک از این محورها، بخش صنعتی از فعالان حرفه‌ای خواست به پرسش‌هایی بپردازند که برگزارکننده آن درباره‌شان آثار منتشرشده یا موضع رسمی دارد؛ به همین سبب گفت‌وگو از اشتیاق کلی فراتر رفت و به انتخاب‌های مشخص در عمل حرفه‌ای رسید.

معماری جهانی، آینده‌های محلی

برنامه آن روز با سخنرانی کلیدی اختتامیه پایان نیافت و بی‌درنگ به نمایشگاه و نشست عمومی جایزه معماری آقاخان با عنوان «معماری جهانی، آینده‌های محلی» رسید که برای نخستین بار به میزبانی دانشکده محیط‌های آینده و با همکاری شورای اسماعیلیه امامیه شیعه استرالیا و نیوزیلند برگزار شد. برنامه عصر با گفت‌وگو با Farrokh Derakhshani، مدیر این جایزه، آغاز شد و کمیسر عالی پاکستان در نیوزیلند نیز در آن حضور داشت. بدین ترتیب، یک برنامه واحد همان مخاطبان را از مسائل فوری صنعت نیوزیلند به یکی از سخت‌گیرانه‌ترین معیارهای بین‌المللی معماری رساند و از آنان خواست هر دو را در کنار هم ببینند.

برای پروفسور غفاریان حسینی، که از ژانویه ۲۰۲۶ ریاست دانشکده محیط‌های آینده را بر عهده دارد، این رشته رویدادها نشانه‌ای از بلندپروازی دانشکده بود. شرکایی که در گزارش او از این رویدادها از آن‌ها نام برده شد، از جمله Auckland Airport، Beca، Warren and Mahoney، Fisher & Paykel Appliances، Quanton و NZIA، همان سازمان‌هایی هستند که نظرشان اعتبار حرفه‌ای یک دانشکده را رقم می‌زند. پروفسور غفاریان حسینی از سال ۲۰۱۵ در ارزیابی رتبه‌بندی‌های QS و Times Higher Education مشارکت داشته و می‌داند که اعتبار نزد کارفرمایان و جامعه دانشگاهی دقیقاً با همین ارتباط مستمر به دست می‌آید. در سال ۲۰۲۶ رشته معماری و محیط ساخته‌شده AUT برای نخستین بار با رتبه ۲۰۱ تا ۲۶۰ به رتبه‌بندی موضوعی دانشگاه‌های جهان QS راه یافت. بخش صنعتی بخشی از تلاشی است که دانشکده را در این جایگاه نگه می‌دارد.

۳۰۰+شرکت‌کننده در اوج حضور
۲۰+سخنران
۲سخنرانی کلیدی

تصاویر، فیلم‌ها و اسناد